تأثيرگذار است و هر آنچه در اين دوره نقش ببندد ، همانند نقش بر سنگ ، پايدار خواهد بود و هر آنچه به او داده شود ، مىپذيرد . از اين رو ، اسلام به اين بخش از زندگى كودك ، توجّه ويژه‌اى داشته و آموزه‌هاى كاربردىِ مفيدى را عرضه نموده است كه در ادامه ، به آنها اشاره مىگردد : الف پوشاندن عورت نگاه به عورت كودك ، و نگاه كودك به عورت بزرگ‌سال ، دو جنبه فقهى و تربيتى دارد . نگاه كردن براى كودك ، حرمت فقهى ندارد و براى بزرگ‌سال نيز به شرط عدم ريبه ، حرام نيست ؛ امّا نمىتوان آثار تربيتىِ پوشيدگى و عريانى را ناديده گرفت . چه كودك ، عورت ديگران را ببيند و چه ديگران ، عورت وى را ببينند ، قبحِ اين كار را از ميان مىبَرَد و موجب بىمبالاتى و بىپروايى مىگردد و هرزگى را نهادينه مىكند . امّا كودكانى كه با اين گونه موارد مواجه نبوده‌اند ، توان مقاومتشان در برابر انحراف جنسى و ميزان عفافشان ، بيشتر از ديگران است . از اين رو ، در متون دينى ، توصيه شده كه نه به عورت كودك نگاه كنيد ، و نه بگذاريد به عورت ديگران نگاه كنند . همچنين كودكان را به گونه‌اى به حمّام نبريد كه موجب رؤيت عورت گردد . « 1 » ب بوسيده نشدن كودك توسّط نامحرم بوسيده شدن كودك توسّط نامحرم ، هرچند در صورت عدم ريبه ، حرمت فقهى ندارد ، امّا اثر منفى آن بر كودك مميّز ، پوشيده نيست . ارتباط بوسه‌اىِ نامحرم با كودك ، در روح او نقش مىبندد و در آينده ، رابطه با نامحرم را تسهيل مىكند و حفظ عفاف را با مشكل رو به رو مىسازد . از اين رو ، نامحرمان به نبوسيدن كودكان توصيه شده‌اند . « 2 »

--> ( 1 ) ر . ك : حكمت‌نامه كودك : ص 193 ( نهى از نگاه كردن به شرمگاه كودك و برعكس ) . ( 2 ) ر . ك : حكمت‌نامه كودك : ص 195 ( حدّ جواز بوسيدن دختر و پسر ) .